معماریها، انواع فایروال، Snort، تکنیکهای Evasion و سیستمهای طعمه (Honeypot)
فایروال یک سیستم (سختافزاری یا نرمافزاری) است که برای جلوگیری از دسترسی غیرمجاز به شبکه طراحی شده است. فایروالها معمولاً در لبه شبکه قرار میگیرند و شبکه داخلی و خارجی را از هم جدا میکنند. همچنین وظیفه کنترل و مدیریت پورتها را نیز بر عهده دارند و کلیه اطلاعات ورودی و خروجی شبکه را بررسی کرده و در صورتی که با الگوی امنیتی مطابقت نداشته باشند، آنها را مسدود میکنند.
ناحیهای که شامل یک یا چند کامپیوتر یا یک Subnet کوچک است که به عنوان منطقهای حائل (Buffer Zone) میان یک شبکهٔ داخلی امن شرکت و شبکهٔ خارجی غیرقابل اعتماد (مانند اینترنت) قرار میگیرد.
تصور کنید شرکت شما یک اتاق امن (شبکه داخلی) دارد. اگر یک پیک (کاربر اینترنتی) بخواهد بستهای را تحویل دهد، به جای اینکه اجازه دهید وارد اتاق امن شود، یک باجه پذیرش (DMZ) در جلوی شرکت قرار دادهاید. پیک فقط با باجه تعامل دارد و هرگز وارد اتاق امن نمیشود.
| نوع فایروال | لایه در مدل OSI | نحوه عملکرد |
|---|---|---|
| Packet Filters | لایه ۳ (Network) | هر بسته دادهای را با مجموعهای از معیارها (آدرس IP، پورت، پروتکل) مقایسه میکند. مزیت آن تأثیر کم بر Performance است. |
| Circuit-level Gateways | لایه ۴ (Transport) | دادهها را بدون راستیآزمایی منتقل میکند. بستههای ورودی را مسدود کرده اما اگر ترافیک از داخل شروع شود، اجازه عبور میدهد. TCP Handshake را مانیتور میکند. |
| Application-level Gateways | لایه ۵ (Application) | به عنوان Proxy عمل میکند و بستهها را در لایه کاربرد فیلتر میکند. میتواند موارد خاصی مثل http:post و get را فیلتر کرده و حملات وب (مانند SQLi) را شناسایی کند. |
| Stateful Multilayer Inspection | لایههای ۳، ۴ و ۵ | وضعیت ارتباطات را ردیابی کرده و یک جدول وضعیت (State Table) برای هر اتصال معتبر ایجاد میکند. فقط بستههایی را بررسی میکند که در جدول تایید شدهاند (افزایش کارایی). |
| Next-Generation Firewalls (NGFW) | تمام لایهها | شامل بازرسی عمیق بستهها (DPI)، آگاهی از لایه کاربرد، سیستم جلوگیری از نفوذ (IPS) و دریافت اطلاعات تهدید از فضای ابری. |
اگرچه فایروالها برای استراتژی امنیتی شما ضروری هستند، اما محدودیتهای زیر را دارند:
Snort یک سیستم تشخیص نفوذ متنباز است که قادر به تجزیه و تحلیل ترافیک به صورت Real-Time است. Snort میتواند برای شنود بستهها، دیباگ و لاگبرداری از ترافیک شبکه به کار رود.
این سیستم تشخیص نفوذ بر اساس Ruleهایی کار میکند که در آن آدرسهای مبدأ و مقصد، پورتهای مبدأ و مقصد و نوع پروتکل مشخص میگردد.
alert tcp any any -> 192.168.1.0/24 111 (content:"|00 01 86 a5|"; msg: "mountd access";)
alert: نوع اقدام (Rule Action)tcp: پروتکل (Rule Protocol)any any: IP و پورت مبدأ->: جهت (Rule Format Direction)192.168.1.0/24 111: IP و پورت مقصد (Rule IP Address)content:"|00 01 86 a5|": محتوای بسته (امضا)msg: "mountd access": پیام هشدار (Alert Message)در این روش، به جای وارد کردن نام دامنه (مانند www.facebook.com) در نوار آدرس مرورگر، آدرس IP سایت مسدودشده را مستقیماً وارد میکنید. (سرویسهایی مثل Host2ip میتوانند در پیدا کردن این IP کمک کنند). نکته مهم: این روش فقط زمانی کار میکند که نرمافزار فیلترینگ فقط نام دامنه (URL) را مسدود کرده باشد.
سرویسهای آنلاین زیادی برای مرور ناشناس اینترنت وجود دارند. این وبسایتهای پراکسی آدرس IP واقعی کاربر را مخفی کرده و به جای آن، IP خودشان را نمایش میدهند. برخی از این سایتها آدرس URL را رمزنگاری میکنند تا فایروالها نتوانند آنها را شناسایی کنند.
ابزارها: anonymize.com، proxify.com، kproxy.com، proxysite.com و ... .
تونلسازی با پروتکل SSH شامل ارسال ترافیک شبکهای رمزنگارینشده از طریق یک تونل SSH است. فرض کنید میخواهید فایلهایی را از طریق پروتکل FTP (که رمزنگاری نشده) منتقل کنید، اما این پروتکل توسط فایروال مسدود شده است. در این حالت، میتوان دادههای رمزنگارینشده را از طریق پروتکل رمزنگاریشده SSH ارسال کرد.
DNS با استفاده از پروتکل UDP کار میکند و دارای محدودیت ۲۵۵ بایت در پرسشهای خروجی است. این محدودیت کوچک باعث میشود که DNS به یک گزینهٔ مناسب برای خارجسازی دادهها (Data Exfiltration) توسط بدافزارها تبدیل شود. از آنجایی که دادههای مخرب به صورت پنهانی در بستههای پروتکل DNS جاسازی میشوند، حتی DNSSEC نیز نمیتواند این ناهنجاری را در تونلسازی DNS شناسایی کند.
ابزارها: Iodine و dnscat2 که از پورت ۵۳ برای تونلسازی ترافیک استفاده میکنند.
حمله (Cross-Site Scripting) XSS از آسیبپذیریهایی استفاده میکند که هنگام پردازش پارامترهای ورودی کاربران نهایی و پاسخهای سرور در یک برنامه وب رخ میدهند. مهاجمان از این آسیبپذیریها بهرهبرداری میکنند تا کد HTML مخرب را درون وبسایت قربانی تزریق کنند و از این طریق سیستمهای IDS یا WAF (فایروال برنامه کاربردی وب) را دور بزنند.
<script>alert("XSS")</script>
<script>String.fromCharCode(97, 108, 101, 114, 116, 40, 34, 88, 83, 83, 34, 41)</script>
%3Cc%73963%69%72870%74%3E%61%6C%65%72874%28%22858%53%53%22%29%3C%2F%73%6 3872869%70%74%3E
<img src=q onerror=alert(123)>
<img src=x onerror="javascript:alert('XSS')">
<<TexTArEa/ x%00//%00x/a="not"/x%00///AutOFocUs///onFoCUS=alert`1` //
این پیلودها از تکنیکهای مختلفی مانند کدگذاری Hex، کدگذاری کاراکترهای HTML (Entities)، تغییر حروف بزرگ و کوچک و استفاده از کاراکترهای Null برای فریب فیلترهای IDS استفاده میکنند.
این بخش ابزارهایی را معرفی میکند که توسط مهاجمان برای بررسی و دور زدن رفتار فایروالها به کار میروند. این ابزارها فرایند عبور از قوانین امنیتی را خودکار، سریعتر و مؤثرتر میکنند.
ابزارها: Traffic IQ Professional، TCP-over-DNS، Snare Agent for Windows، AckCmd، Tomahawk، Your Freedom، Atelier Web Firewall Tester، Freenet، Gtunnel، Hotspot Shield، Proxifier، VPN One Click.
یک Honeypot سیستمی است که در شبکه قرار داده میشود تا افرادی که قصد نفوذ به شبکه را دارند جذب کرده و آنها را فریب دهد. Honeypotها قادر به ثبت تلاش برای دسترسی به پورتها بوده و میتوانند فعالیتهای یک نفوذگر را مانیتور کنند.
KFSensor، SPECTER، LaBrea Trapit، Patriot Box، Kojoney، HoneyBOT، Google Hack Honeypot، Win Honeyed، HIHAT، Argos، Glastopf.
برای مقابله با تکنیکهای دور زدن IDS و فایروال، باید اقدامات زیر را انجام داد:
گزینه صحیح هر سوال را انتخاب کنید. پاسخنامه تشریحی در انتهای صفحه قرار دارد.
توضیح: DMZ یک منطقه حائل است که سرورهای عمومی (مثل وبسرور) در آن قرار میگیرند. اگر مهاجمی این سرورها را هک کند، هنوز نتوانسته به شبکه داخلی و دادههای محرمانه سازمان دسترسی پیدا کند.
توضیح: این نوع فایروال (که به عنوان پروکسی عمل میکند) در لایه ۷ (Application) کار میکند. به همین دلیل میتواند محتوای درخواستهای HTTP (مانند GET و POST) را بررسی کرده و حتی حملات وب مانند SQL Injection را شناسایی کند.
توضیح: در تکنیک Insertion، مهاجم کاراکترهای اضافی را وارد بسته میکند (مثلاً ATXTACK). IDS چون الگوی "ATTACK" را دنبال میکند، بسته را سالم نمیبیند. اما سیستم مقصد (End-Host) کاراکترهای اضافی را نادیده گرفته و دستور واقعی (ATTACK) را اجرا میکند.
توضیح: ابزارهایی مانند Iodine و dnscat2 دادههای مخرب یا اطلاعات را درون کوئریهای DNS (پورت ۵۳) جاسازی میکنند تا از فایروال عبور کنند، زیرا ترافیک پورت ۵۳ معمولاً مسدود نمیشود.
توضیح: هانیپاتهای Low-Interaction (مانند Specter/KFSensor) فقط وانمود میکنند که سرویسهای خاصی را اجرا میکنند. چون سیستمعامل واقعی و کاملی نیستند، اگر مهاجم آنها را هک کند، دسترسی عمیقی پیدا نمیکند و خطر برای شبکه اصلی کم است.
توضیح: فایروالهای Stateful یک جدول وضعیت (State Table) میسازند. وقتی یک اتصال از داخل به بیرون برقرار میشود، در این جدول ثبت میگردد. بستههای بازگشتی از سمت سرور، با استفاده از این جدول تأیید میشوند و نیازی به بازرسی مجدد ندارند (افزایش سرعت و امنیت).